Dag 10: Hiken in Bryce Canyon en Valley of Fire

Vanochtend letterlijk heeeel vroeg uit de veren, rond half zes al, want Joost en ik willen de zonsopkomst in Bryce meemaken en vervolgens een hiken-tocht door de canyon maken.
Zo gezegd zo gedaan en keurig op tijd (rond tien over zes al) staan we bij de rand van de Canyon bij Sunrise point (hoe toepasselijk) te wachten tot die koperen knaap zijn gezicht laat zien. Iedereen wacht in spanning af maar op het moment suprême…. Geen zon.
Reden, precies boven de rand van de Canyon waar de zon zou moeten doorbarsten zit een wolk. Het volk heeft dus nog een kwartiertje extra geduld nodig totdat de zon eindelijk boven die storende wolk uit kwam. Alhoewel storend niet het goede woord is want dankzij het wolkendek is het prachtig foto’s maken met de HDR (High Dynamic Range) stand van de camera. Beetje photoshop eroverheen en je hebt een prachtige poster. Tot zover de theorie, de praktijk moet dit uiteraard nog uitwijzen
Maar goed, wanneer rond kwart voor zeven uiteindelijk dus de zon doorgebroken is wordt het ook al meteen warmer in de Canyon.
Joost en ik besluiten een snelle proteïne bar naar binnen te werken en gaan snel de canyon in voor een combinatie-trail van het Queens garden pad (want dat start bij Sunrise point) en de Navajo Trail, een route die heel steil omhoog eindigt bij de rots formatie Wall street.
Prachtige route met telkens weer verrassende beelden en rotsformaties. Wat een mooie Canyon blijft Bryce toch.
Joost houdt van doorstappen dus ik moet echt alle zeilen bij zetten om niet achter te raken (goed voor mijn conditie zullen we maar zeggen). Maar goed, ook ik ben veilig en wel weer boven geraakt met een camerarolletje vol mooie plaatjes van de tocht. De moeite waard en leuk om dit met je zoon te kunnen doen.
Na de hike-tocht sluiten we snel bij de rest van de familie aan voor ontbijt en rond een uurtje of 10 zitten we weer in de auto op weg naar Vegas…. Met als tussenstop de Valley of Fire.
Rond een uur of twee…. ahum… een (want in Nevada, waar Vegas en de Valley of Fire liggen is het een uur vroeger) komen we aan bij de Valley of Fire. Blijft ook weer een mooi gezicht. Lijkt net of er iemand met rode purschuim bezig is geweest, zo ziet het eruit. Ook hier weer de inmiddels gebruikelijke groepsfoto bij het toegangsbord (‘been there… took a picture’) en vervolgens rijden we rustig wat door de canyon. De dashcam legt onderwijl alles wat we zien vast op video zodat we later alles nog eens rustig kunnen nabeleven. Ideaal ding zo’n dashcam.
Na een uurtje of anderhalf rijden we verder richting Vegas, nog maar zo’n 40 mijl van de Valley of Fire, en rond een uur of half vier checken we moe maar voldaan in bij ons hotel, het Monte Carlo hotel aan de strip.
Nu lekker vier dagen genieten van Vegas, lekker shoppen, luieren, Hoover Dam bekijken en nog een verrassing voor de mannen….