Dag 14: Death Valley... Spannend... Hoe warm is het?

Vandaag de dag waar Nicole het meest naar uitgekeken heeft Niet dus… Death Valley. En met de weersvoorspelling op de telefoon voorspelt het niet veel goeds. Maxima rond de 45 graden… We gaan het zien.
We ontbijten nog wat in het Monte Carlo en laden alles weer in de auto, we merken dat er toch wat meer souvenirs bijgekomen zijn want het past allemaal maar net… Niet te veel meer bijkopen anders hebben we met de terugvlucht een probleem.
Maar goed, we gaan onderweg richting Pahrump, dat bekend staat om zijn vuurwerk-industrie. Hier mag je het hele jaar vuurwerk afsteken, dus het is ook het hele jaar te koop. En Pahrump is het mekka van de vuurwerk industrie in het westen van de US. Allemaal mooi, maar we zijn onderweg naar Death Valley, dus nog even doorkachelen.
Al snel na Pahrump wordt duidelijk waarom Death Valley zo heet…. Er is niks, maar dan ook niks levends te vinden. Paar dode verdroogde plantjes langs de weg en dan heb je het wel gehad. We zien de temperatuurmeter in de auto ook gestaag stijgen tot ruim boven de 100 graden Fahrenheit (38 graden Celsius). We rijden door richting Dantes View en maken bij het ingangsbord van het park uiteraard onze inmiddels gebruikelijke groepsfoto. De jongens morren niet eens meer. Ze gaan er al meteen voor klaar staan. Toch nog wat geleerd  
Dantes View ligt helemaal bovenop de heuveltop boven Badwater Basin en de laatste mijl is echt wel een uitdaging voor onze Toyota Sienna. Maar hij haalt het en daardoor hebben wij bovenaan een prachtig uitzicht. Het is een beetje hei-ig, maar desondanks hebben we toch een mooie foto kunnen maken van het laagste punt van continental USA (Badwater Basin, -282 ft oftewel 85,5 m onder zeeniveau) en het hoogste punt (Mount Whitney, 4421 m boven zeeniveau) in één shot. Mooi. Check.
Door naar Zabriskie Point, genoemd naar de directeur van de mining Company die in de vorige eeuw in Death Valley  met name Borax delfde. Borax wordt vooral gebruikt in de wasmiddelen industrie. Zabriskie Point kenmerkt zich door de mooie zandduinen. Het mooist zijn deze bij zonsopkomst of zonsondergang, maar wij zijn er uiteraard precies op het heetst van de dag  Toch mooie plaatjes kunnen schieten en Joost heeft zijn broer weer eens kunnen helpen. Die had in zijn eentje nooit boven gekomen want door de temperatuur waren de hoepels van zijn rolstoel zo heet geworden dat ie letterlijk de blaren op zijn handen had gereden. Gelukkig werkt de airco in de Toyota uitstekend en is iedereen binnen een paar minuten weer ‘op temperatuur’.
We rijden door naar het visitor center waar we de gebruikelijke reference mark penning gekocht voor op de koelkast. We hebben er inmiddels zeven (Grand Canyon, Monument Valley, Zion Park, Bryce Canyon, Valley of Fire, Hoover Dam en nu Death Valley).
Na een beetje verder afgekoeld te zijn rijden we naar het laagste punt in de US: Badwater Basin. Onderweg zien we de temperatuur meter in de auto de 120 graden Fahrenheit aantikken, ruim 49 graden Celsius… Een record voor deze vakantie.
Na Badwater basin rijden we richting de ‘uitgang’ van Death Valley, Lone Pine. Onderweg maken we nog wat shots wanneer we een zoutvlakte doorkruisen en daarna is het bye bye Death Valley. Op naar het wat koelere weer van Yosemite.
We checken in bij ons hotel in Bishop, eten een lekker pizza en maken ons op voor de rit van morgen: de Thioga Pass. Zin in!